Genre: Pop, Europop, Dance-Pop Label: Universal Music / Polydor München Year of Publication: 2011 Audio codec: MP3 Rip: tracks Bitrate: VBR-V0 new, 240-320 kbps Length: 00:41:42 Size: 100 MB
Tracklist:
01. Gigolo (03:25) 02. No More Tears On The Dancefloor (03:45) 03. Summer Of Love (02:46) 04. Wicked Love (03:41) 05. Mr. Moon (03:58) 06. Nathalie (03:20) 07. Stay (03:23) 08. Hit Or A Miss (03:23) 09. Why Do You Cry (03:39) 10. Maria (03:41) 11. Army Of Love 03:04) 12. I Miss You (03:37)
Download : http://www.mediafire.com/download.php?jacbwsz20l21c1q پسورد : کلمه فوتبال رو به انگلیسی تایپ کنید
نوشته شده توسط بنیامین در تاریخ Fri 24 Jun 2011 ساعت 5:52 PM
FCP am 13. Januar 2010 - Ein etwas anderes Konzert - 2
سلام دوستان
ببخشید کهUpdate دوم دیر شد و عذر خواهی می کنم که این ۲ مطلب آخر عکس نداره، چون متاسفانه برای Upload مشکل دارم. لینک عکس ها رو براتون میذارم.
مهمانی هواداران در روز ۲۳ ژانویه ۲۰۱۰
کنسرتی متفاوت(۲)
با معرفی آهنگ I'm in the mood of love توماس باز هم کلمات فوق العاده ای را بیان کرد تا با آنها از طرفداران و تمام کسانی که کمک کردند و قبل از هر چیز از کلودیا برای حمایتش تشکر کند.
"عشق به زندگی ما تعلق دارد. این خیلی مهم است. برای زنده ماندن به عشق نیاز داریم. من امروز از شما عشق زیادی را دریافت کردم و امیدوارم توانسته باشم به همان اندازه برگردادنده باشم. ۲۱ سال است که این کار را می کنم و هربار باعلاقه انجام می دهم. وقتی روز FCP می رسد، من و کلودیا همیشه فکر می کنیم: چه کار کنیم که همه چیز خوب انجام شود؟ می خواهم از تمام گروه تشکر کنم که همکاری می کنند و روزها و هفته ها برنامه ریزی می کنند تا همه چیز در لحظه مناسب آماده باشد. پس از طرف من هزار بار ممنون که همیشه همکاری می کنید.
۲۱ سال... چیزهای زیادی را با هم تجربه کردیم و هر کدام از شماها داستان خودش را دارد. چیزهای زیادی را با هم انجام دادیم، خوشحالی و لذت فراوان! از تمام کسانی که به من کمک کردند و همیشه همراه هستند ممنون و متشکرم کلودیا. بدون کلودیا... این طوری بگم، انجام می شد اما به این زیبایی نمی شد. تو واقعاً من را حمایت کردی. دیشب ساعت ۸ من هنوز اینجا بودم و کلودیا نگاه می کرد که همه چیز انجام شده باشد. بدون کلودیا قابل انجام نبود و ... دوست دارم عزیزم!!!"
ما هم می خواهیم صددرصد به این تشکر بپیوندیم. این واقعاً فوق العاده است که چطور همه گروه با میل و رغبت و آمادگی مشغول به کار هستند. علی رغم هزینه زیاد تهیه و تدارک برنامه، همه چیز به قدری آرام و خوب برگزار شد که آدم فقط می توانست سرحال باشد.
بدون این آهنگ نمی توان هیچ کنسرتی را از توماس اندرس تصور کرد. چه ورژن اصلی و چه جاز شده. بدون YMHYMS توماس هیچ کنسرتی را ترک نمی کند و این خوب است، بالاخره این آهنگ نه فقط زندگی او بلکه زندگی ما را هم تغییر داده است!
وقتی توماس بعد از این آهنگ با تشویق طرفداران سن را ترک کرد، ما کاملاً شوکه شده به ساعت نگاه انداختیم. نمی توانست حقیقت داشته باشد که کنسرت تمام شده است. زمان خیلی سریع سپری شده بود. طرفداران دیگر هم مطمئناً همین نظر را داشتند. به هر حال انقدر تشویق کردند و پا کوبیدن و "Thomas, Thomas,Thomas!!!"فریاد زدند تا او باز هم روی سن آمد. یک چیز خوب در توماس این است که او نه تنها توانایی خودش را روی سن می گذارد بلکه توانایی نوازنده هایش را در هر کنسرت می ستاید و سپس معرفی و تحسین گروهش:
"در این لحظه... تشویق شما برای نوازنده های عالی و برجسته ام. Achim Brochhausen, Heiko "Bruce" Busch, Wolfgang Ritter. همه چیز صددرصد زنده اجرا شد. همه چیز درست بود ... یا شاید نه. هنر یک نوازنده خوب این است که یک طوری بنوازد که اگر اشتباه کرد شنیده نشود. خواننده ها به این می گویند Blue Note. وقتی آدم در آهنگ روان است و یک نفر می آید و می گوید، این یک جورایی اشتباه بود... به عنوان خواننده آدم می تواند بگوید: هی تو Blue Noteرا نمی فهمی. انقدر خواننده وجود دارد که بیشتر این نت ها را می خوانند تا نت های درست را. این طوری است."
از جمعیت یک درخواست فوری آمد: "می توانی یکی نام ببری؟" که توماس کاملاً خونسرد جواب داد: "تو خودت می دانی..." که به خنده جمعیت ختم شد.
حالا توماس باز هم به صحبت پایانی رسید که در آن از آمدن طرفداران و وفاداریشان تشکر کرد. او خوشحال بود که در ساعات اول به طرفداران افراد جدیدی افزوده می شد. "این برای من یعنی این که ما جمع صمیمی خود را همیشه زنده نگه داریم، همیشه چهره های جدیدی می آیند که با موسیقی من زندگی می کنند و همینطور آن با شما. و برای همین هزار بار ممنون. حالا بازهم می گویم: متشکرم که اینجا بودید، به سلامت به خانه برسید و خوشحال می شوم سال بعد باز هم اینجا باشید. ..... تا آن موقع سالم و سلامت باشید و یک چیز را می خواهم بدرقه راهتان کنم، بهترین آرزوها..."
...Achim شروع به نواختن Foggy Day کرد... چیزی که احتمالاً مطابق با چیزی که در سر توماس بود نبود.....
"من با چه چیز باید شروع کنم... مسلماً برای طرفداران هیچ روز مه آلودی (Foggy Day) را آرزو نمی کنم، چون الان ۳ ماهه داریم. آرزوی عشق می کنم، یه کم Love. ... این Blue Note نبود. اشتباه ارتباطی بود. Achim باید با من هماهنگ باشد. ما همیشه کلی لذت می بریم و روی کل آرایش ، اجرا و این جور چیزها کار می کنیم.
یک چیز را او نمی تواند بفهمد... من اینجا این بالا (توماس به پیشانی اش می زند) در چند میلیمتر مربع عالم خودم را دارم. و این در عرض ۷۰ ، ۸۰ دقیقه تغییر می کند. تو نمی توانی بفهمی. مشکل تو حداقل این است که بلوند هستی. نه، دیگه بلوند نه. کلودیا همیشه می گوید، او تقریباً باهوش است. اما ما از برنامه Bar زیبا به Night Club می رویم. نه ! من واقعاً برایتان آرزوی عشق و محبت برای ماه آینده می کنم و وفادار به من بمانید."
او این آرزو را برای همه ما با آهنگ I wish you love تصدیق کرد. هنوز تمام نکرده بود که مونیکا روی سن آمد و از طرف همه طرفداران با یک دسته گل فوق العاده برای چنین روز فوق العاده ای تشکر کرد.
بالاخره Achim توانست دوباره برای نواختن A Foggy Day پشت پیانو قرار بگیرد. بعد از آهنگ توماس دوباره ناپدید شد، اما درخواست برای تکرار دوم خیلی طول نکشید وقتی که او چیزی را زمزمه می کرد.
می خواهید من تمام کنم یا نه ؟ خوب است که من در هیچ صنفی نیستم. وقتی می گویم: "می توانید یک آهنگ را آرزو کنید، سپس YMHYMS به ذهن می رسد..."
"نه!!!" در جمعیت یک بی نظمی کلی به وجود آمد. هر کس می خواست یک جوری اهنگ مورد علاقه اش را نام ببرد... همه درهم فریاد می زدند. در جمعیت یک آهنگ متبلور شد.
"Mandy ؟؟؟ من حتی می توانم آن را بنوازم، اما احتیاج دارم به ... پس تو باید میکروفن را برای من نگه داری... اما خسته کننده به نظر می رسد، وقتی تو میکروفن را برای من نگه داری. هیچ سه پایه دیگری نداریم؟ Arne؟ نه، نداریم. او سرش را تکان می دهد که یعنی نمی شود."
توماس ماهرانه و با پوزخند به Achim اشاره کرد: " پس متاسفانه تو باید... می توانی از یک طرف میکروفن را نگه داری؟ دستهایت را شستی؟ " توماس شروع به اجرای YMHYMS کرد، اما با یک "نه" پرانرژی از جمعیت متوقف شد. با لبخند فقط گفت: "که اینطور، شما Mandy می خواهید. سال هاست که آن را دیگر ننواختم. تو حالا چرا فیلم می گیری؟ باور نمی کنی که این یک جایی فرستاده می شود و اینکه چه طور Achim میکروفن را برای من نگه داشته است ؟!"
چیزی که بعد اجرا شد، یک پایان رویایی از یک کنسرت فوق العاده و زیبا بود. شعر، صدای توماس، طنین پیانو... آدم می توانست حقیقتاً به رویا فرو رود. در چنین لحظه ای برای ما تا حدی دردناک بود که با آخرین ضربات پیانو این روز زیبا که مدت طولانی در انتظارش بودیم نهایتاً به پایان می رسد.
مطمئناً نباید مجدداً تاکید کنیم که توماس و نوازنده هایش باز هم یک گروه فوق العاده را تشکیل داده بودند. این کنسرت زنده یک لذت باورنکردنی برای چشم ها و گوش ها بود و برای همین می خواهیم از همه تشکر کنیم.
ما از حالا بازهم برای سال آینده خوشحال هستیم، همانطور که توماس خیلی زیبا می گوید: "بعد از FCP قبل از FCP است."
